به بهانه روز ملی جمعیت؛ «تکامل جامعه با خانواده کامل»

به گزارش پایگاه خبری گلبانگ دنا ؛ یک پژوهشگر جمعیت می گوید: خانواده کامل یا perfect family یعنی خانواده ای که همه اعضای آن همه روابط درون خانوادگی را تجربه کنند. یعنی والدین، دختر و پسر داشته باشند. یعنی دختر و پسر خانواده، خواهر و برادر داشته باشند. با دقت در این تعریف، الگوی بین المللی خانواده کامل حداقل با چهار فرزند محقق می شود. دو پسر و دو دختر؛ و این مطلوب در خانواده چهار فرزندی امیرالمومنین (ع) و حضرت زهرا (س) که مصداق ایدئولوژیک یک خانواده کامل در مکتب نورانی اهل بیت (ع) است دیده می شود.
صالح قاسمی ادامه می دهد: خانواده کامل کلیه روابط درون خانوادگی را در خود داراست. از همین رو خانواده کامل در طول نسل های بعدی نیز همه روابط خویشاوندی را تضمین و تامین می نماید.
این پژوهشگر تحولات جمعیتی ایران و جهان اضافه می کند: در خانواده کامل ریسک بروز پدیده ناهنجار فرزندسالاری بسیار پایین است چرا که تعدد فرزندان باعث می شود تمرکز بر روی یک فرزند شکل نگرفته و والدین بطور طبیعی در مقام حل مناقشات درون خانواده و در جایگاه حکم بین فرزندان منزلت و شان مدیران خانواده را دارا خواهند بود.
به تعبیر قاسمی فرزندانی که در خانواده کامل زندگی می کنند مفهوم همکاری، تعامل، رقابت، عاطفه ورزی و کارگروهی و تلاش جمعی را بطور طبیعی و مستمر تجربه و مشق می کنند.
وی می گوید: در یک خانواده کامل حتی والدین هم به بیماری های روحی و روانی و تنهایی مبتلا نمی شوند. سندروم خانه خالی یک بیماری روحی و افسردگی ناشی از تنهایی والدینی است که یا فرزند ندارند و یا تنها فرزندشان برای ازدواج یا تحصیل و اشتغال خانه پدری را ترک نموده اند و به همین دلیل والدین در این خانواده ها از حدود پنجاه سالگی تنهایی در خانه خالی و افسردگی های ناشی از آن را تجربه می کنند.
نویسنده مجموعه کتاب های پژوهشی جنگ جهانی جمعیت توضیح می دهد: خانواده کامل شبکه ای کامل از روابط درون خانوادگی و برون خانوادگی را ایجاد می کند و نسل بعد از خانواده کامل انواع روابط را در شبکه خویشاوندی اعم از عمو، عمه، خاله و دایی و فرزندان ایشان را تجربه می کنند.
بر همین اساس صالح قاسمی معتقد است: الگوی علمی، بین المللی و مجربی که امروزه می توان آن را در ایران اسلامی طرح و با قاطعیت از آن دفاع کرد همین الگوی «خانواده کامل» یا «perfect family» است.
این در حالیست که گرایش به تک فرزندی در ایران زیاد شده و تولد نسلی که مفهوم خواهر و برادر و حتی خانواده را درک نمی کند در راه است.